محل تبلیغات شما

کتاب که تمام مي‌شود به اين نتيجه مي‌رسم که اسم کتاب شايد با حواس‌جمعي انتخاب شده باشد چون از يک طرف دقيق نيست و آنچه اميرخاني نوشته واقعا نيم‌دانگ هم از پيونگ يانگ نيست و از سوي ديگر شايد همين را بتوان نشانه موفقيت نويسنده دانست که توانسته‌ است منِ خواننده را قانع کند که از کره شمالي هيچ گزارش واقعي نمي‌توان داد، حتي به قدر نيم‌دانگ!

گويا بيشتر سفرنامه‌نويس‌ها (تا جايي که من نوشته‌هايشان را خوانده‌ام) يک ويژگي مشترک دارند و آن هم اين است که بيش از گزارشِ ديده‌ها و شنيده‌هايشان، حرف مي‌زنند و نظريه مي‌دهند. از باستاني پاريزي تا جلال (اعم از آل احمد يا رفيع) تا همين رضا اميرخاني. اميرخاني از اين زاويه کمتر قابل تحمل است حتي داستان‌هايش پر است از اظهار نظر در موضوعات مختلف. ولي هر چه هست من تا کنون هم داستان سيستان را خوانده‌ام هم جانستان را و هم همين نيم‌دانگ را، و هم دو سه تاي ديگر از کتاب‌هايش را.

نيم‌دانگ پيونگ‌يانگ گزارش دو سفرِ رضا اميرخاني است به کره شمالي به فاصله تقريبا هشت ماه. قبل از اينکه شروع کنم به خواندن کتاب، گفتند اميرخاني در اين کتاب افت کرده و ديگر آن نويسنده پيشين نيست. کتاب که تمام شد نتوانستم با اين داوري همراهي کنم. هنر داستان‌نويسي اميرخاني چند جا نويسنده را کمک کرده و استفاده از تعليق و گره‌گشايي سفرنامه را داستاني‌تر کرده است. اين که تاجري آمريکايي را در سفر اول ببيني و بعدتر رازش را در روابط بين الملل افشا کني يا اين که ابهام جابجايي چند بسته از يک ماشين به ماشين ديگر را سرِ ميز يک ناهار سنتي برطرف کني لذت خواندن کتاب را بيشتر مي‌کند.

پي‌رنگِ حاکميت ايدئولوژيک به نظرم در گزارش اميرخاني خوب جا افتاده است. در سفرنامه اميرخاني بيش از مردم کره شمالي، با اعضاي حزب حاکم دم‌خور مي‌شوي و با شيوه‌هاي پيچيده يک حکمراني استبدادي تک‌حزبي درگير مي‌شوي. نمايش‌هاي مسخره و ظاهر‌سازي‌ها از امکانات زندگي و مثلا پيش‌رفت‌ها و بيش از هم پايبندي همه افراد به نظم حزبي و گفتن اين که در کره شمالي همه چيز عالي است و همه چيزشان بالاتر از متوسط جهاني است اين تصوير را کامل مي‌کند. اميرخاني اگر هدفش اين بوده که نشان دهد در کشوري مثل کره شمالي نه فرهنگ ديده مي‌شود نه هنر، نه ورزش، نه خانواده، نه عشق، و نه حتي زندگي به هدفش رسيده است.

در نوشته اميرخاني تحريم پررنگ است و جاهايي نويسنده تلاش مي‌کند تحريم را در کنار استبداد در وضع آن‌ها تأثيرگذار بداند. بي‌راه هم نمي‌گويد. يک چيز هم که من نفهميد يک تعبير تکراري ترکي است «اللري آغمازاسون» به جاي دست شما درد نکند. من نمي‌دانم اميرخاني اين تعبير را از کجا آورده ولي هيچ ترکي اينطور حرف نمي‌زند.

با اين همه گزارش گفتگو‌ها و شوخي‌هاي اميرخاني با دوستانش وادارم مي‌کند تصور کنم گويا اميرخاني هم براي جايي مطلب نوشته که به شمارِ واژگانش پول مي‌داده‌اند نه به ارزش آن‌ها. کتاب را بخوانيد ضرر نمي‌کنيد

نيم دانگ از حکومت پيونگ يانگ

بچه مهندس تراز انقلاب اسلامي!

ما حق داريم بدانيم يا پيشنهاد يک قانون

اميرخاني ,هم ,يک ,کتاب ,کره ,ديگر ,کره شمالي ,بيش از ,اين که ,را در ,کتاب را

مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین ارسال ها

محل تبلیغات شما محل تبلیغات شما

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

تبلیغات متنی
Rachel Dansk Bonsai Selskab توسعه فردي James دکوراسيون آشپزخانه John Jacqueline Wilson Erika Laura بزن باران